Rysunek dziecka

Większość dzieci chętnie sięga po formę ekspresji jaką jest rysowanie. Już roczne dzieci, o ile pozwolimy im sięgać po ołówek, kredkę lub długopis mogą naśladować nasze zachowania i będą próbować przykładać kredkę do kartki. Nie możemy w tym wypadku jeszcze mówić o intencji rysowania, dziecko po prostu naśladuje, to  co robi osoba znacząca. Ten etap w rozwoju nazwany jest bazgrotą.T utaj warto podtrzymywać ciekawość dziecka rysunkiem. Początkowo maluchy trzymają kredkę całą dłonią, aby potem (około 9 miesiąca życia) zacząć posługiwać się chwytem przeciwstawnym.

Jak zachęcać tak małe dziecko do rysunku?

Po pierwsze samemu rysować przy dziecku. Warto zainwestować w duży brystol lub szary papier, aby dać maluchowi swobodę poruszania się po obszarze, gdzie będzie mógł rysować. Umiejscowić brystol na podłodze i dać dziecku dostęp do kredek. Warto zwrócić uwagę, aby kredki były przystosowane do używania ich przez mniejsze dzieci. Zazwyczaj są one grubsze oraz bardziej miękkie, przez co łatwiej dziecku, nawet przy delikatnym dotyku pozostawić ślad na papierze. Później te pierwsze działa można eksponować w widocznym miejscu, aby dziecko mogło obcować ze swoją twórczością. Jeżeli dziecko nie chce rysować, warto powrócić do zaproponowaniu mu tej aktywności za jakiś czas. Pierwsze próby mogą zakończyć się np. pognieceniem kartki i porozrzucaniem kredek 🙂 ale to też jest potrzebne i może stanowić wstęp do zapoznania się z nową aktywnością, zatem warto mieć to na uwadze 🙂

Około drugiego roku życia maluchy zaczynają fascynować się ruchem samym w sobie. Pierwsze próby rysunku, ograniczają się do rysowania najpierw poziomych a potem pionowych i ukośnych kresek – zazwyczaj dość energicznie i chaotycznie. Dzieci nie rysują, tego co widzą lub czują. Tutaj nacisk kładziony jest na samą czynność, która jest dla takich maluchów wystarczająco fascynująca. Im bliżej 3 roku życia, tym częściej możemy zaobserwować próby rysowanie półkręgów, spirali a później koła. Oczywiście koło nie jest idealne, chodzi raczej o zarys samego kształtu, związane jest to z rozwojem motoryki u dzieci. To domykanie figur nazywane jest bazgrotą przedmiotową. W tym momencie zaczynamy zauważać, że dziecko zaczyna rysować to, co wie o świecie – nie odwzorowuje rzeczywistości, tylko nadaje mu swoją własną interpretację 🙂 Często pytamy wtedy dziecko, co narysowało? A dziecko tłumaczy nam, jakie określone przedmioty wyłaniają się z tych kółek, kresek, kwadracików. Około 3 roku życia zaczyna pojawiać się interesująca postać w rysunku dziecka zwaną głowonogiem. Głowonogi przedstawiają zazwyczaj ludzi, zwierzęta lub inne postaci, gdzie dziecko rysuje głowę i przyczepione do niej nogi. Niekiedy głowonogi zyskują oczy i usta w formie kropek i kreski. Maluchy rysują statystyczne obrazki, czyli postacie są pozbawione ruchu. Dzieci aby dodać im aktywności mówią podczas rysowania lub opowiadają, co te postacie robią 🙂 Około 4 roku życia u dzieci następuje inna strategia rysowania ludzkiej postaci, Dzieci rysują krzyż i na jego podstawie, pogrubiając części tułowia, dorysowują głowę, ręce i nogi. 

Rozwój Postaci, Dziecko, Dzieci, Osoby, Dziewczyna

Na tym etapie dobrze jest inspirować dziecko do kreatywności poprzez np. rysowanie opowiadań, Można na wspólnej kartce rozpocząć przygodę z własną opowieścią i na przemian dorysowywać jej elementy. Pamiętajmy, że dziecko może chcieć kierować procesem, mówiąc nam gdzie i co powinniśmy rysować 🙂 warto tutaj zachować pewną elastyczność np. mówiąc: „słyszę, że chciałbyś, abym narysowała tu żabę. Myślę, ze to dobry pomysł, ale wolę narysować ją w innym miejscu”. To zadanie nie tylko rozwija plastycznie, ale uczy też współpracy.

5 rok życia to czas kiedy dziecko zaczyna wchodzić w okres schematu uproszczonego. Dziecko zaczyna rysować ludzi, przedmioty, budynki. Zazwyczaj są one pozbawione szczegółów, są stateczne i często nieproporcjonalne. W roku 6 roku dziecko powoli uczy się planowania rozmieszczania figur na kartce. Wyłania się to, co jest na pierwszym planie, zaznacza się również tło, pojawia się ruch. Obrazki przedstawią konkretne historie, sceny z życia dziecka lub bohaterów. Dziecko poprzez swobodną ekspresję dużo mówi podczas rysowania, możne nawet prowadzić dialogi pomiędzy postaciami, które rysuje. Lubi komentować tworzoną przez siebie rzeczywistość.

Tutaj możemy zacząć wprowadzać dziecko w świat sztuki. Wystawa w muzeum, oglądanie zdjęć znanych obrazów w książkach. Fajnym pomysłem wydaje się np. wydrukowanie jakiegoś obrazu i próba pokolorowania go np. farbami w innych odcieniach. Można też pobawić się w malowanie w plenerze, np. w parku. 

Kredki, Kolorowanka, Kolorowanie, Książka, Kolorów

Rysunek w terapii dziecka

Psychologia posiłkuje się często rysunkiem dziecka w celach diagnostycznych. Sposób, treści i obserwacja dziecka podczas rysowania może nam wiele powiedzieć o jego świecie wewnętrznym. Pamiętajmy jednak, że aby rysunek dziecka miał wartość diagnostyczną, trzeba mieć wiedzę i umiejętności jego poprawnej interpretacji. Poza tym rysunek nie może być oderwany od wywiadu, obserwacji dziecka lub innych narzędzi diagnostycznych. Rysowanie może być również wykorzystywane podczas terapii dziecka. Takie rysunki dają nam światło na to, w którym momencie pracy z dzieckiem jesteśmy, widzimy też jak zmieniają się one wraz z postępem działań terapeutycznych. Pozwalają dziecku nie wprost wyrazić, to co czuje w bezpieczny dla niego sposób.

Tutaj krótki filmik o seksualności w rysunku dziecka:

ZOBACZ